ورزشکار هم نشدیم...

انقدر که من پیگیر بازیهای آسیایی و نتایج مسابقات هستم و حرص میخورم و بالا و پائین میپرم و ذوق میکنم، خود بازیکنان و مربیان و اهالی ورزش نباشند به نظرم. سایت بازیها که دائم جلوی رویم باز است و نتایج لحظه به لحظه را دنبال میکنم، از طریق live.irib پخش زنده ها را هم می بینم و هدفون به گوشم رادیو ورزش را هم از دست نمیدهم. یه همچین آدم پیگیری هستم من. گاهی فکر میکنم با این همه علاقه و استعداد من و آقای همسر به ورزش اگر بطور جدی یک رشته ی ورزشی را دنبال میکردیم و رسما ورزشکار میشدیم هیچ بعید نبود الان اینچئون در حال مسابقه دادن و چه بسا مدال گرفتن و افتخار آفرینی باشیم که هم فال بود و هم تماشا، کسی چه میداند، هم خیر دنیا و آخرتمان در آن بود و هم اجر معنوی و مادی فراوان به همراه داشت و هم رضایت و خوشحالی در پی. چه میشود کرد، در این زمینه هم کسی پیدا نشد ما را کشف کند و استعدادمان را در مسیر شکوفایی هدایت کند. این نیز بگذرد...

 

 

پی نوشت: سایت بازیها خیلی ضعیف است. چه سایت اصلی و چه سایت ایرانی. اصلا به لحظه نیست و عکس و تصویر هم ندارد. با سایت المپیک 2012 لندن که مقایسه کردم غصه ام گرفت {#emotions_dlg.e10}

  
نویسنده: نیکو ساعت ۱٢:٢۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٧ مهر ۱۳٩۳
تگ ها: ورزشی

بچه ها مچکر نیستیم...

وقتی از همان روز اول در بوق و کرنا میکنند که هدف ما وارد شدن در جمع 6 تیم برتر دنیاست و هی میگویند و هی به بچه ها این هدف را القا میکنند تا جایی که ملکه ی ذهنشان می شود، نتیجه این میشود که دیشب والیبالیست های ما در زمین در مقابل آلمان که به جرأت ضعیفترین تیم در جمع این 6 تیم کذایی است نه تنها اصلا بازی نمیکنند بلکه فقط بی هدف و بی انگیزه و بی برنامه کاملا سراسیمه و سردرگم زیر توپ می زنند و بد میبازند، بد. کاش بازی همیشگی خودشان را میکردند، کاش هدف را بالاتر و والاتر میگذاشتند از همان روز اول...

 

  
نویسنده: نیکو ساعت ۸:۳٤ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٧ شهریور ۱۳٩۳
تگ ها: ورزشی

دورهم بخندیم...

اسکولاری، مهمان ویژه ی امشب برنامه "ماه عسل" نیشخند

 

  
نویسنده: نیکو ساعت ۱٢:۱۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۸ تیر ۱۳٩۳
تگ ها: just fun ، ورزشی

این فوتبال غیرقابل پیش بینی دوست داشتنی...

کی پیش بینی میکرد که برزیل در نیمه نهایی جام جهانی در کشور خودش 7-1 از آلمان ببازه و اینطور سوژه رسانه ها و مردم دنیا بشه؟ همه ی اونایی که میگفتن ایران زنگ تفریح جام جهانی میشه حالا نشستن واسه برزیل جک میسازن و میخندن. چند سال باید بگذره تا این نتیجه از یاد و خاطره ها بره (فکر کن که فردوسی پور و امثالش بذارن) و یا برزیل بتونه جبرانش کنه که البته محال به نظر میرسه. همین اتفاقاست که فوتبال رو انقدر جذاب و دوست داشتنی و پرطرفدار کرده. اینکه قابل پیش بینی نیست، همیشه تیمی که قویتر و اسم و رسمدارتره برنده نمیشه و همیشه حق به حقدار نمیرسه...

 

  
نویسنده: نیکو ساعت ٩:٤۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱۸ تیر ۱۳٩۳
تگ ها: ورزشی

2014...

عادل فردوسی پور، آدم بسیار توانمندیه و خیلی هم تأثیر گذار. اینکه این آدم به چه جریانی وابسته ست و به کجاها متصله که تونسته اینهمه وقت فعال باشه و برنامه زنده روی آنتن داشته باشه و اینهمه حرف و حدیث و داستان در سطح فوتبال و چه بسا ورزش مملکت ایجاد کنه خودش ماجرائیه. چقدر هم موافق و مخالف داشته و چقدر حرف و سخن پشت سرش بوده بماند. اما من بسیار به ایشون علاقمندم و معتقدم این آدم تغییر و تحول اساسی در فوتبال ایران ایجاد کرده. برنامه 2014 که واسه جام جهانی برزیل درست کرده فوق العاده ست. کامل و جامع و جذاب در سطح برنامه های جهانی. خبررسانی ها و کلیپ ها و پشت صحنه هایی که نشون میده و همه حواشی رو تحت پوشش قرار میده و روی یکسری خط قرمزها ظرافتمندانه راه میره که تا قبل از این هیچکس جرات و جسارتش رو نداشته. کاش به عنوان یه مشاور و کارشناس در فدراسیون فوتبال ازش استفاده میکردن. کاش ما در همه زمینه ها افرادی مثل عادل فردوسی پور داشتیم. موفق و مستدام باشی مرد...

 

پی نوشت: اینجا رو بخونید، اظهار نظر جالب آقای مایلی کهن در مورد عملکرد تیم ملی فوتبال و کارلوس کی روش در برزیل

  
نویسنده: نیکو ساعت ۱٠:۳۱ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٤ تیر ۱۳٩۳

یوزپلنگان :)

عکسی کمتر دیده شده از نیمکت تیم ملی فوتبال ایران نیشخند

 

  
نویسنده: نیکو ساعت ٩:۱٧ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢ تیر ۱۳٩۳
تگ ها: ورزشی ، just fun

دقیقه ی 91 لعنتی...

به سلامتی داور نامرد....
به سلامتی غیرت بچه ها....
به سلامتی دروازه بان مرددددد....
به سلامتی پنالتی گرفته نشده....
به سلامتی مربی شاهکارمون...
به سلامتی اشکای من....
به سلامتی دقیقه 91......
به سلامتی بچه هامون....
به سلامتی باخت باغیرتمون....
به سلامتی ایران.....

 

  
نویسنده: نیکو ساعت ٩:٢٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱ تیر ۱۳٩۳
تگ ها: ورزشی

ایران- نیجریه...

بازی ایران و نیجریه هم در نوع خودش پدیده ای بود. بی کیفیت ترین بازی جام جهانی تا این لحظه و تنها بازی مساوی اون هم بدون گل. اوایل بازی ایرانیا چه استرسی داشتن، از عرق روی پیشونی علیرضا حقیقی و ضربات بی هدفی که هرکی به توپ میرسید زیرش میزد کاملا مشخص بود. واقعا جو بازی در این سطح انقدر سنگینه که بازیکنا بازی معمولی خودشون رو هم نمیتونستن انجام بدن؟ هرچند که نتیجه برای ما مطلوب بود و هدف سرمربی تأمین شده بود ظاهرا، اما نمیشه منکر این شد که بازی نه تنها تماشاگر پسند نبود بلکه تماشاگر خسته کن و اعصاب به هم ریز هم بود. 90 دقیقه دفاع مطلق و دفع توپ صرف، ایرانیا بازی تیم نیجریه رو هم خراب کرده بودن. نکته جالب توجه اما حضور دائم کارلوس کی روش کنار زمین بود که انگار پابه پای بازیکنا 90 دقیقه بازی کرد و راهنماییشون کرد و حرص خورد و کاملا هم مشخصه که تک تک بازیکنا خیلی دوستش دارن و توو زمین تمام تلاششون رو کردن تا خواسته های کی روش تأمین بشه. بچه ها خیلی دویدن و خیلی زحمت کشیدن، کاش اعتماد به نفس و خودباوری بیشتری داشتن، چیزی مثل احمدرضا عابدزاده در جام جهانی 1998 فرانسه...

 

  
نویسنده: نیکو ساعت ٢:٢٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٧ خرداد ۱۳٩۳
تگ ها: ورزشی

عجــــــــــــب...

خیلی جالب است که من شدیدا علاقمند والیبال باشم و این روزها به شدت پیگیر مسابقات لیگ جهانی و کلی عالمه هم هیجان داشته باشم و تیم والیبال ما چند روز پیش تیم قدرتمند برزیل را در خانه شکست داده باشد و صبح از برزیل برگشته باشد و در اخبار عصر  هم گزارش بازگشت شکوهمندانه ی اعضای تیم را در فرودگاه امام دیده باشم و کلی ذوق کرده باشم آنوقت شب که با همسر عزیز برای انجام کاری بیرون رفته باشیم و دست در دست هم با عجله در پیاده رو مشغول راه رفتن باشیم سامان فائزی با آن قد دو متر و چهار سانتیمتری گرمکن بر تن درست از کنار ما رد شود و در چشمان ما زل بزند و نگاه من گیر کند در نگاهش و بعد که رفت یک ااااا کشدار بگویم و رو به همسر عزیز کنم که شناختـــــی؟؟؟ سامان فائزی بود...

 

پی نوشت: قبلا شنیده بودم که ایشون بچه ی نارمک هستن...

  
نویسنده: نیکو ساعت ٩:۱٩ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٠ خرداد ۱۳٩۳

والیبال...

مسابقات والیبال لیگ جهانی 2014 شروع شده و تیم کشورمون که با برزیل و ایتالیا و لهستان همگروهه دیشب اولین بازی خودش رو مقابل ایتالیا انجام داد. با اینکه خیلی خوب بازی کرد و در اکثر دقایق ست های دوم و سوم از حریف پیش بود بازی رو 3-0 واگذار کرد. هر دو تیم 4 بازی با هم انجام میدن، دوتا در کشور خودشون و دوتا در کشور تیم مقابل، یعنی ایران جمعا 12 بازی خواهد داشت. من که واقعا از تماشای بازی والیبال لذت میبرم و این بازیها هم در بالاترین سطح جهانی انجام میشه. دیشب بچه های ما عالی بازی کردن و چیزی از حریف کم نداشتن. بردن ایتالیا دور از دسترس نبود اما با توجه به اینکه ایتالیا در چند روز گذشته هر دو بازیش در مقابل برزیل رو در کشور برزیل برده بود و در بازی دیشب هم میزبان بود از روحیه خیلی خوبی برخوردار بود. امیدوارم و مطمئنم که والیبالیست های ایران در بازیهای بعدی نتایج بهتری کسب کنند...

 

  
نویسنده: نیکو ساعت ۱:۱٤ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٠ خرداد ۱۳٩۳
تگ ها: ورزشی

فقط نگاه میکنیم...

مگه کشتی مال ایران نیست؟؟؟ پس چرا کشتی گیرای روسیه و آمریکا و آذربایجان و هند و کوبا و خیلی جاهای دیگه به راحتی بچه های مارو شکست میدن و ما فقط نگاه میکنیم؟؟؟

 

  
نویسنده: نیکو ساعت ۸:٢٧ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۱ امرداد ۱۳٩۱
تگ ها: ورزشی

آخه چـــــــــــــــــــــــــــــرا؟؟؟

این المپیکم با اعصاب و روان ما بازی کردا. هی با هزار امید و آرزو میشینیم مسابقات ورزشکارامونو می بینیم و کلی بالا پائین میپریم و امیدوار میشیم به کسب مدال اونوقت یهو می بازن و حالمون گرفته میشه. حالا هی پیگیر می شیم ببینیم اون یارو که مارو برده میره به فینال یا نه تا بلکه یه برنزی هم نصیب ما بشه. اونم نامردی نمیکنه تا پای فینال میره و اونجا میبازه و مائیم که وامیریم پای تلویزیون. آخه یوسف کرمی باید ببازه، نه، شما بگین، یوسف کرمی باید ببــــــازه؟؟؟ من که کلی حرص خوردم و لاغر شدم این چند روزه. اینم اعصاب منه .,.,.,.,.,.,.,.,. کلافه

 

  
نویسنده: نیکو ساعت ٥:٤۱ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٠ امرداد ۱۳٩۱
تگ ها: ورزشی

کی داده، کی گرفته...

شنیدین که چه جوایزی رو وعده دادن به مدال آورای المپیک؟ چه تعداد سکه به مدالای طلا و نقره و برنز؟ امیدوارم زود و کامل بهشون اهدا بشه و شامل مرور زمان نشه که شدیدا حقشونه. و نشه حکایت مهریه خانومها، از دم قسط، ماهی یه ربع سکه اونم تازه عند الاستطاعه...

 

  
نویسنده: نیکو ساعت ٦:۳۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۸ امرداد ۱۳٩۱
تگ ها: ورزشی

منی که ورزشکار نیستم ولی ورزشکاران را دوست دارم...

امروز از صبح موج مکزیکی رفتم به افتخار حمید سوریان کشتی گیر فرنگی کار المپیکی مون که تا این لحظه به فینال رفته و طلا یا نقره ش حتمی شده. علاقه عجیبی به ورزش و ورزشکارا دارم مخصوصا در این تورنمنت/تورنومنت؟ های معتبر جهانی که میرن و عجیب هم در پیگیری نتایج مسابقاتشون احساساتی میشم و تحت تأثیر قرار میگیرم و جوگیر میشم به اصطلاح. این علاقه از دوران راهنمایی شروع شد وقتی که تب فوتبال بین مردم بالا گرفته بود و همه یه جورایی هوادار و طرفدار شده بودن. اون زمان طرفدار متعصب استقلال بودم و حسابی با بچه ها کل کل و کر کری داشتیم واسه خودمون. یکی نبود بگه آخه شماها سر پیازین، ته پیازین، چی میفهمین از فوتبال. اون وقتا تلویزیون مثل الان انقدر مسابقات زنده و مرده نشون نمی داد و یادمه شبکه 3 شروع کرده بود هرشب ساعت 11 یه فوتبالی نشون میداد از باشگاهای اروپایی و من هرشب بعد از کلی دعوا و درگیری با خانواده مینشستم تمام این فوتبالارو نگاه میکردم  و دیگه جوری شده بود که کل بازیکنا و کادر فنی و حتی نیمکت نشینا و بوقچیای تیمای مطرح و غیر مطرح از رئال سوسیداد گرفته تا بولونیا و لچه و چه و چه همه رو میشناختم و خوشحال بودم واسه خودم. اونم تبی بود و بگذشت و البته من همچنان طرفدار پروپاقرص ورزشکارای زحمت کش و مظلوم و باغیرت کشورمون در مسابقات بین المللی هستم و خواهم بود...

 

پی نوشت: این پست رو یکشنبه نوشتم و بنا به دلایلی امروز موفق به ارسالش شدم.

  
نویسنده: نیکو ساعت ٩:۱٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٥ امرداد ۱۳٩۱

کشتی، وزنه برداری، تکواندو...

خدا این سه تا رشته ی ورزشی رو از ما ایرانیا نگیره. واقعا نمیدونم اگه این سه تا رشته نبود ما با چه انگیزه و امید و رویی ورزشکار میفرستادیم المپیک؟ انگار بقیه نخودی هستن و یه جورایی خودشونم اینو میدونن. چی بگم والا، حکایت ناکامی ما تو مسابقات بین المللی و بعدشم بررسی علل و عوامل توسط کارشناسای محترم و دست اندرکارای دلسوز، و ارائه راهکار واسه دور بعدی مسابقات دیگه خیلی تکراری شده ولی آدم دلش میسوزه وقتی میبینه کشورایی مثل قزاقستان، آذربایجان، ازبکستان، مولداوی، قطر، و و و مدال گرفتن و ما همچنان با غرور و افتخاری کاذب و امیدی واهی منتظر شروع مسابقات کشتی، وزنه برداری و تکواندو هستیم...

 

بعدا نوشت: عکس این پست مربوط به بعد از مسابقات و از مدال آوران است نیشخند

  
نویسنده: نیکو ساعت ۱٢:٠۸ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳ امرداد ۱۳٩۱
تگ ها: ورزشی ، حرف حساب

المپیک لندن 2012...

مسابقات المپیک درجریانه. مسابقات باشکوهی که هر 4 سال یک بار برگزار میشه و اوج هیجان و زیبایی ورزش حرفه ای در دنیاست. واقعا سازماندهی اونهمه ورزشکار، اون همه رشته ی ورزشی و اون همه تماشاچی کار مشکلیه واسه کشور میزبان. برنامه ریزی اینکه هر مسابقه ای در زمان خودش بدون تداخل و بی نظمی برگزار بشه. خود مراسم افتتاحیه عظمت و شکوه خیره کننده ای داشت واسه خودش و من یه وقتایی تصور میکنم که اگه یه روز قرار باشه المپیک در ایران برگزار بشه چه اتفاقی میافته؟؟؟

 

  
نویسنده: نیکو ساعت ۱۱:٥٧ ‎ق.ظ روز جمعه ۱۳ امرداد ۱۳٩۱
تگ ها: ورزشی

به یاد گذشته، برای استقلال...

بازی دیروز رو ندیدم. از تب و تاب فوتبال و هواداری افتادم. یه زمانی توو دوره نوجونی بدجوری علاقه مند به فوتبال بودم. طرفدار سرسخت استقلال بودم و همیشه بازیاش رو میدیدم و نتایج و دنبال می کردم. یادمه با دوستای پرسپولیسیم چقدر واسه هم کری میخوندیم و خلاصه سرگرم بودیم یه جورایی. اون زمان به فوتبال ایتالیا هم علاقه مند بودم و همه باشگاهاش و بازیکناش حتی اونایی که خیلی معروف نبودن رو خوب میشناختم. اونوقتا هر شب ساعت 11 یه فوتبالی رو پخش میکرد، دقیقا یادم نیست چه برنامه ای بود ولی یادمه که هرشب سر تماشای اون برنامه با مامانم که اصرار داشت زودتر بخوابم درگیر می شدم. دیروز استقلال شکست خورده و باختش هم ظاهرا خیلی دلسوزاننده بوده. برای من مهم نیست. به یاد اون روزای گذشته، هنوز هم استقلال رو عشق است...

 

  
نویسنده: نیکو ساعت ۸:٢٩ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٤ بهمن ۱۳٩٠