در وطن زندانی، بهتر که به غربت میهمانی. من، برمیگردم...

نارمک محله محبوب منه. من عاشق نارمک هستم. محله ای که درش به دنیا اومدم و بزرگ شدم. از چهارراه سرسبز تا تلفنخونه، از سمنگان تا دردشت. محوطه ی محصور این بین عزیزترین جای دنیاست برای من. بنظر من زندگی فقط اون وسط معنا پیدا میکنه. متأسفانه بعد از ازدواج ناچار شدیم جای دیگه ای خونه بگیریم، دور از نارمک و دور از منزل پدری. بی تاب و بیقرار در انتظار بازگشت به زادمحله ام! لحظه شماری می کنم و مطمئنم که بر خواهم گشت، روزی از همین روزها...

 

پی نوشت: نمایی از میدان هفت حوض، نارمک...

  
نویسنده: نیکو ساعت ٩:٢۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٢ دی ۱۳٩٠
تگ ها: یه جاهایی